Dziś jest środa 27 sierpnia 2014r. logowanie/rejestracja
bet-at-home.com

Kopiowanie plików i katalogów w systemie linux.  

cp - kopiuje pliki i katalogi Jest to jedno z podstawowych poleceń w trybie konsolowym w systemie Linux (także Unix). Cp nie jest wbudowanym poleceniem basha, tylko osobnym programem.

Składnia

cp [opcja]... źródło przeznaczenie

cp [opcja]... źródło... katalog_docelowy

Opcje

-a, --archive

Zachowuje w kopiach tyle ile możliwe ze struktury i atrybutów oryginalnych plików (ale nie próbuje zachować wewnętrznej struk- tury katalogów, tzn. ls -U może pokazywać pozycje w skopiowanym katalogu w innej kolejności). To samo co -dpR.

-b [metoda], --backup[=metoda]

Tworzy kopie zapasowe tych plików, które mają być nadpisane lub usunięte. Zobacz opis opcji -V oraz sekcja `Opcje kopii zapa- sowych' w podręczniku fileutils(1).

-d, --no-dereference

Kopiuje dowiązania symboliczne jako dowiązania, zamiast kopiowa- nia plików, na które one wskazują i zachowuje połączenia logi.

-p, --preserve

Zachowuje atrybuty (właściciela, grupę, prawa i czasy) oryginal- nych plików. Przy braku tej opcji każdy z plików docelowych jest tworzony z prawami odpowiedniego pliku źródłowego minus bity ustawione w umask. Zobacz `Prawa pliku' w podręczniku fileutils(1).

-P, --parents

Kopiuje pliki do katalogu docelowego traktując go jako macierzysty; powiela strukturę katalogów, w której były pliki źródłowe. Ta opcja tworzy nazwę każdego z plików docelowych przez dodanie do katalogu docelowego ukośnika i podanej nazwy pliku źródłowego. Ostatni argument podany cp musi być nazwą ist- niejącego katalogu. Na przykład, polecenie: cp --parents miesiac/dzien/godzina rok kopiuje plik miesiac/dzien/godzinanaplik rok/miesiac/dzien/godzina, tworząc wszystkie brakujące katalogi pośrednie (katalog `rok' musi istnieć przed kopiowaniem).

-r

Kopiuje rekurencyjnie całe poddrzewa katalogów wejściowych do katalogu docelowego. Kopiowane są wszystkie pliki inne niż kata- logi i dowiązania symboliczne (tzn. nazwane potoki/FIFO i pliki specjalne) tak, jakby były zwykłymi plikami. Oznacza to próbę odczytu danych z każdego z plików źródłowych i zapisu w docelowych. Zatem, przy użyciu tej opcji cp może czekać w nieskończoność przy odczycie łącza nazwanego, póki coś innego do niego nie zapisze. Zwykle błędem jest zastosowanie `cp -r' do plików specjalnych jak potoki FIFO i inne znajdujących się w katalogu /dev. W większości przypadków `cp -r' zawiśnie próbując czytać z FIFO i plików specjalnych w rodzaju /dev/con- sole/ i przepełni dysk docelowy jeśli użyje się go do skopiowa- nia /dev/zero. Zamiast tego, jeśli chce się kopiować pliki specjalne, należy użyć opcji --recursive (-R). Zachowa to ich specyficzną naturę, zamiast czytania z nich w celu skopiowania zawartości.

-R, --recursive

Kopiuje rekurencyjnie całe poddrzewa katalogów wejściowych zachowując nie-katalogi (w przeciwieństwie do -r).

--sparse=kiedy

Określa sposób tworzenia "rzadkich" plików. Plik "rzadki" ("sparse file") zawiera "dziury" -- sekwencje zerowych bajtów, które nie zajmują żadnych fizycznych bloków na dysku; systemowa funkcja odczytu (read) czyta je jako zera. Oszczędza to znacząco miejsce na dysku jak i powiększa prędkość, gdyż wiele plików binarnych zawiera wiele kolejnych bajtów zerowych. Domyślnie cp wykrywa dziury w pliku źródłowym przy pomocy zgrubnych metod heurystycznych i tworzy odpowiedni plik wynikowy również jako rzadki. Argument kiedy opcji --sparse może mieć jedną z następujących wartości:

auto Zachowanie domyślne. Plik wynikowy jest rzadki jeśli plik

-s, --symbolic-link

Tworzy dowiązania symboliczne zamiast kopii plików innych niż katalogi. Wszystkie nazwy plików źródłowych muszą być bezwzględne (zaczynające się od `/'), chyba że pliki docelowe są w bieżącym katalogu. Opcja ta wypisuje komunikat o błędzie na systemach, które nie obsługują dowiązań symbolicznych.

-S przyr_kopii, --suffix=przyr_kopii

Dodaje przyrostek przyr_kopii do nazwy każdego pliku kopii zapa- sowej wykonanego przy pomocy -b. Jeśli opcja ta nie zostanie podana, to użyta zostanie wartość zmiennej środowiskowej SIM- PLE_BACKUP_SUFFIX. Jeśli ona również nie jest określona, to użyty zostanie domyślny znak `~', jak w Emacsie.

--target-directory=katalog

Określa katalog docelowy. Zobacz sekcja `Katalog docelowy' w fileutils(1).

-u, --update

Aktualizacja. Nie kopiuje pliku (innego niż katalog), który ma już istniejący cel o tej samej lub nowszej dacie modyfikacji.

-v, --verbose

Wypisuje nazwę każdego pliku przed jego skopiowaniem.

-V metoda, --version-control=metoda

Zmienia typ kopii zapasowych wykonywanych za pomocą -b. Jeśli opcja ta nie zostanie podana, to użyta zostanie wartość zmiennej środowiskowej VERSION_CONTROL. Jeśli nie zdefiniowano również VERSION_CONTROL to użyta zostanie domyślny typ kopii zapasowej: `existing'.

Opcja ta odpowiada zmiennej `version-control' Emacsa: używane są te same wartości dla typu kopii. Rozpoznają także bardziej opisowe synonimy. Prawidłowe wartości to (unikalne skróty są dopuszczalne):

t, numbered - Zawsze tworzy numerowane kopie zapasowe.

nil, existing - Tworzy numerowane kopie zapasowe plików, które już je mają, zwykłę kopie dla reszty.

never, simple - Robi zawsze zwykłe kopie zapasowe (uzyskiwane przez dodanie przyrostka wg opcji -S).

-x, --one-file-system

Pomija podkatalogi, które znajdują się na innym systemie plików niż ten, na którym rozpoczęło się kopiowanie. Jednak katalogi stanowiące punkty montowania są kopiowane.

--help

Wyświetla informację o stosowaniu programu i dostępnych opcjach, kończy działanie.

Źródło: http://pl.wikibooks.org/wiki/Linux/cp

Dodaj komentarz»
Autor: dk | 2011-07-27 08:58:18

 

Kontkat | O serwisie | Regulamin

Copyright © 2009-2013 drzewo-wiedzy.pl Wszelkie prawa zastrzeżone.